به عنوان مثال حضرت امام خمینی(رضوان الله تعالی علیه) دقیقا اولین رمضان بعد از انقلاب اسلامی در آن اوضاع خاص و در حال تغییر آن دوران، با سخنرانی ها و برنامه ریزی های مختلف مانند تعیین روز قدس، فلسطین رو به مسئله اول اجتماعی مسلمین تبدیل کردند و لرزه به دل عمال غرب و استعمارگران غربی انداختند. ایشون برای عربستان هم تفکر مدیریتی خاصی داشتند و معتقد بودند به جای حکومت یک خاندان بر سرزمین وحی، شورا  و کمیته ای متشکل از کشورهای اسلامی باید این اماکن متبرکه رو مدیریت کنند.

در حقیقت ایشان برای تمامی مشکلات و نابسامانی ها بشریت برنامه داشتند و مثل خیلی از سیاسیتمداردان، با مصلحت اندیشی های آرمان برانداز، به فکر حفظ حداقل ها نبودند. به نظرم حال که بیداری اسلامی قدم های آخر خود را در برخی کشورها بر می دارد تا از یوغ استعمار قدیم و نوین به آزادی برسد و بیداری تا کف خیابان های نیویورک و لندن پیش رفته است، چه خوب است افق اندیشه های حضرت امام رو باز بررسی کنیم. به عنوان مثال، در صحیت های ایشون که در ادامه می آید، دقت کنید که موضوع صحبت شان فقط فلسطین یا لبنان یا حتی فقط مصر نیست، آن ها خطاب به کل کشورهای عربی و امت اسلام سخن می گویند:
شماها منتظر این نباشید که دولت های شما برای شما کار بکنند. من دولت های عربی را بیش از پانزده سال است که نصیحت کردم با هم متحد شوند و قدس را نجات دهند و هیچ ابدا در آنها اثر نکرد برای اینکه در فکر این مسائل نیستند... اینها هیچ یکشان به فکر امت ها نیستند ، امت ها خودشان باید به فکر خودشان باشند. اگر ما بنا بود که بنشینیم تا برای ما دولت ها کار بکنند ، حالا باز همان عقب ماندگی را داشتیم و باز شاه سابق بر ما حکومت می کرد. ما به قوت ایمان که در شعب ما حاصل شد ، با آن قوت ایمان با این ابرقدرتها مخالفت کردیم و بحمدالله پیروز شدیم و دست آنها را کوتاه کردیم.
شما اگر بخواهید بر مشکلات خودتان پیروز شوید ، اگر بخواهید قدس را نجات بدهید اگر بخواهید فلسطین را نجات بدهید ، اگر بخواهید مصر را نجات بدهید و سایر ممالک عربی را نجات بدهید از دست این عمال و از دست اجانب ، ملت ها باید قیام کنند ، باید ملت ها این کار را انجام بدهند ، ننشینند که دولت ها بر این مسائل وارد بشوند ، آنها روی مسائلی که برای خودشان صرفه دارد عمل می کنند. ملت ها باید قیام کنند و ملت ها باید رمز را بفهمند که رمز پیروزی این است که شهادت را آرزو کنند و به حیات ، حیات مادی ، دنیایی و حیوانی ارزش قائل نباشند. این رمز است که ملت ها را می تواند پیش ببرد ، این رمزی است که قرآن آورده است.»